naar de content

Inloggen lopers en rollers

Nog geen inlognaam? Klik hier om uzelf aan te melden!

Laatste wijzigingen

Bestel de wandelgids 'Koninklijke Weg'

Wilt u alle trajecten van de Koninklijke Weg bekijken? Wilt u de bijzondere route lopen? Bestel dan de wandelgids 'Koninklijke Weg', of een van de andere producten.
Klik hier om naar de bestelpagina te gaan.

Quote

Wie van breed gekroonde beuken houdt, groene dennenbossen en paarse heidevelden; wie bekoorlijke beekjes wil zien en blonde rogge op de akker, die moet van de grens met Utrecht over de Vale Ouwe naar Paleis Het Loo wandelen. En wie daarbij op zoek is naar een passend wandelliedje, die zou even aan het Gelders volkslied kunnen denken. Ik wens u veel wandelplezier op de Veluwe toe. Clemens Cornielje, commissaris van de Koningin in de provincie Gelderland

12. Lage Vuursche-Baarn; 6,2 kilometer

 

Lage Vuursche 

Het bosrijke Lage Vuursche is enorm in trek bij dagtoeristen. Op een mooie wandeldag kan het zomaar voorkomen dat aan de rand van het dorp en midden in het bos al files staan. Het is dan ook moeilijk voor te stellen dat de streek tot de negentiende eeuw nog grotendeels boomloos was. Het bestond voornamelijk uit uitgestrekte landerijen, veengronden en zanderige stukken met hei. Vanaf de Middeleeuwen was het steken van turf echter een winstgevende onderneming, waardoor grote delen van de Vuursche in een soort moerasland veranderde. Ook met de hei ging het slecht: de boeren hadden ontdekt dat de schapenmest vermengt met heiplaggen een prima bodemverbeteraar was, waarop ze grote hoeveelheden hei afmaaiden en -staken. Door invoering van kunstmest werden de schapen geleidelijk aan overbodig en leefde de natuur weer op. Ook begonnen de eigenaren van de bosgebieden met het doelbewust aanplanten van bossen, met de huidige bosrijke omgeving als resultaat.

In de omgeving van Lage Vuursche bevinden zich een aantal landgoederen, waaronder Kasteel Drakestein, het landgoed Pijnenburg, de Ewijckshoeve en Kasteel de Hooge Vuursche. Aan de Kloosterlaan staat het voormalig klooster St. Elisabeth, dat sinds 1983 wordt gebruikt als verpleeghuis voor religieuzen. Het complex bevat onder meer een oude kapel met gebrandschilderde ramen en een Rooms-Katholieke begraafplaats. Lage Vuursche is ook de geboorteplaats van atlete Fanny Blankers-Koen, die op de Olympische Spelen van 1948 in Londen vier gouden medailles won.

Het traject in kaart gebracht


Bezienswaardigheden

Ervaringen van de lopers

S.C. Klein Lenderink | 10 april 2011Tips n.a.v. een heerlijke wandeldag

Zaterdag 9 april 2011, het is een heerlijke wandeldag. Ik ga er op uit op de Koninklijke Weg en bewandel vandaag de etappes 11, 12 en 13.
Onderstaand even wat tips voor wat betreft de routebeschrijving in het boekje.
46. Je steekt de N221 (Hilversumsestraatweg)over en je gaat dan rechtsaf. Dit is de scootmobielroute.
47. Bij de Amsterdamsestraatweg kun je ook het tunneltje doorsteken voor een veilige oversteek. Je loopt dan gewoon langs het spoor. Op de kruising kom je dan weer het logo van de KW tegen. Je slaat rechtsaf naar de Bruglaan en op de t-splitsing naar de Marielaan. Dit stukje staat niet lekker aangegeven in het boekje.
Etappe 13. Hier staat bij station Den Dolder alleen een bus aangegeven in het boekje. Veel gemakkelijker is natuurlijk om de trein te nemen.

I. de Haan | 22 november 2009Weerzien met Baarn

Toen de Koninklijke Weg vorig jaar werd geopend had ik mij al voorgenomen om deze route te gaan lopen, maar tot nu toe was dit er in verband met deelname aan diverse andere wandelevenementen (wandelvierdaagse van Diever en Alkmaar) nog niet van gekomen. Vervolgens hoorde ik medio 2009 dat de route ook toegankelijk zal worden gemaakt voor blinden en slechtzienden en omdat ik slechtziend ben, heb ik nog tijdens de zomer besloten nu toch echt eens tijd vrij te gaan maken om te ervaren wat deze route te bieden heeft.

In juli ben ik daarom gestart met de eerste etappe en inmiddels heb ik al een groot deel van de route afgelegd. Ik ben al tot Groenekan gekomen en vandaag (vrijdag 20 noember 2009) besloot ik om weer eens de wandelschoenen aan te trekken en de etappe van Groenekan naar Baarn te gaan lopen. Omdat ik samen met mijn blindengeleidehond Jim loop, bepaal ik zelf waar mijn etappe start en eindigt. Vandaar dat ik vandaag niet in Lage Vuursche start, maar mijn tocht in Groenekan begint.

Het eerste deel van de tocht konden wij heerlijk doorstappen. Er waren namelijk weinig obstakels onderweg en dus ging het met Jim in een rap tempo richting Maartensdijk en Lage Vuursche. Wel moesten wij heel goed opletten bij het oversteken van de Dorpsweg in Maartensdijk en moesten wij bij het verlaten van Lage Vuursche een stuk langs de drukke weg lopen. Dit was best wel even spannend, maar al snel gingen wij weer het fietspad op door het bos en voelde ik mij al snel weer op mijn gemak. Helaas was de zon inmiddels verdwenen en werd de lucht wat grijs, maar omdat ik in het verleden al vaker met mijn oude hond in deze omgeving ben geweest, kwamen de oude herinneringen weer boven en was het zeker genieten.
Ik moest namelijk weer denken aan de apporteertraining met mijn golden retriever Lady in Lage Vuursche en Baarn en herinnerde mij ook dat ik hier eens met mijn moeder en de honden in de sneeuw had gelopen. Inmiddels had ik het bos verlaten en kwam ik bij de Hilversumsestraatweg en was het de bedoeling om bij P-20918 over te steken. Echter, ik kon dit punt niet vinden en vroeg mij af of ik misschien iets had gemist. Ik had namelijk zo genoten van de bossen en door al dat dagdromen zie je dan wel eens iets over het hoofd. Ik besloot toch maar de weg over te steken en op zoek te gaan naar het volgende punt. Echter, de scootmobielroute zag ik ook niet (ik had dan wel een kijkertje bij me, maar zag alleen maar andere borden) en dus besloot ik de aanwijzingen op de paddenstoel te volgen en ging de route opnieuw het bos in. Uiteindelijk arriveerde ik na 2,5 kilometer in Baarn en ben ik richting station gegaan. Het was inmiddels gaan regenen en dus was het een goed idee om maar weer eens naar huis te gaan.

Imari de Haan

A.E.M. van den Hatert | 01 juli 2008Etappe 12 en een stukje 13 + eigen inbreng

Met auto naar Lage Vuursche; dus noodzaak om daar terug te komen! Gekozen voor etappe 12, een deel etappe 13 en een stukje eigen route retour Lage Vuursche (route zonder wandelmaatje uitgevoerd!). Totaal zal ca 13 km geworden zijn. De weg Hoge Vuursche goed opletten, want automobilisten rekenen niet op rolstoelers, maar helaas is het voetpad een grintbak! Fietpaden door de bossen werklijk prachtig. Pas geopende picknickbank was werkelijk heerlijk voor een rolstoeler! Ik hoop dat er nog veel geplaatst worden! Bij Baarn is de fietstunnel even lekker werken, maar soms kom je leuke mensen tegen, zoals in mijn geval! Paar meter een spontaan aangeboden duwtje gekregen! Restaurant de Generaal is een heerlijke rustplek! Etappe 12 zat er op, daarna richting paleis Soestdijk: het zou te laat worden om paleis en tuin te bezoeken, dus alleen bij de kassa een stempel gehaald en de route vervolgd. Landelijk, met veel paarden en daarna toch weer even langs de drukke provinciale weg. Waar de route linksaf sloeg, ben ik rechtsaf het bos ingedoken bij de aanduiding "2 km Lage Vuursche". Een beetje hobbelig , maar wel 2 km korter en veel mooier en rustiger dan over het gladde fietspad naast die drukke weg! Onderweg nog een leuk gesprek gehad met de bazin van een geschrokken hond (had nog nooit een rolstoeler ontmoet!): nadien was deze zo gewend, dat we samen op de foto zijn gegaan! Terug in Lage Vuursche gedineerd bij rest.Lage Vuursche (niet echt goedkoop, maar wel lekker!). Een leuke dag zat er weer op! Ik weet zeker, dat er nog vele van die dagen volgen: de route is zeer aantrekkelijk, maar wat wil je: Nederland is gewoon MOOI.
Ayla

| 10 juni 2008Hardlopen op de Koninklijke Weg

Afgelopen weekeinde heb ik samen met een aantal hardloopvrienden de proloog en de 1e 12 etappes gelopen van de Koninklijke Weg. Zaterdag zijn we gelopen van Den Haag naar Woerden en zondag van Woerden naar Baarn. Hardlopers lopen het liefst op alleen markering. Dat bleek echter niet mogelijk. Aanvullend gebruik van het gidsje was noodzakelijk. Ondanks dat de route recentelijk is geopend, waren er al op verschillende plaatsen pogingen gedaan om de markering geheel of gedeeltelijk te verwijderen. De kaartjes in het gidsje bieden niet altijd voldoende details. De aangegeven afstanden weken ook vrij duidelijk af van de door ons gemeten afstanden (GPS, stappenteller). In Woerden was een deel van de route volgens mij te smal voor rolstoelgebruikers (of althans met de huidige begroeiing van de berm). Het was afgelopen weekeinde goed weer en behoorlijk druk op de weg. Ik betwijfel of medeweggebruikers dan zo blij zijn met een rolstoelgebruiker op de weg/het fietspad. Voor het gevoel van veiligheid lijkt het mij niet zo prettig en opletten is voortdurend noodzaak. Dat laatste was voor ons overigens ook het geval. Er zijn verder voldoende gelegenheden onderweg om iets te eten of te drinken te kopen (snackbars, restaurants, benzinestations). Beperkt geopend (zaterdag, 13.30-17.00), maar wel de moeite waard, is de Oudheidkundige Kamer in Benthuizen. Het pand is voorzien van een traplift. We bleken overigens niet de enige Koninklijke Weg-lopers te zijn, aangezien we ook een aantal anderen met het gidsje hebben zien lopen. De Koninklijke Weg is zondermeer een mooie route, maar persoonlijk geef ik toch de voorkeur aan een route met zo nu en dan een spannend paadje door de natuur. Ik besef echter goed, dat dit bij de Koninklijke Weg niet mogelijk is. Aanstaand weekeinde lopen we de resterende etappes (Baarn-Apeldoorn).

Om uw ervaringen te kunnen delen, dien je je in te schrijven. Als je al lid bent, dan kun je linksboven inloggen.

Overzichtskaart de koninklijke weg